Atletiek · Gingelom · Nieuwerkerken · Sint-Truiden

Twee atleten, één passie! “We leven voor atletiek en we jagen onze dromen na.” Dubbelinterview met Ylio Philtjens en Lotte Smets

Ylio Lotte Front
Bron: Limburg Vandaag

Ylio Philtjens en Lotte Smets vertellen over hun seizoen naast en op de piste. In het dubbelinterview komen ook coaching, blessures en persoonlijke records aan bod.

Oorspronkelijk verschenen op 10 november 2026 bij Limburg Vandaag.

GINGELOM / SINT-TRUIDEN – De ene schittert met de polsstok, de andere met de speer én als coach. Ylio Philtjens en Lotte Smets delen niet alleen hun passie voor atletiek, maar ook hun leven naast de piste. In een openhartig gesprek blikken ze terug op een bijzonder outdoorseizoen, vertellen ze over blessures, persoonlijke records en grote kampioenschappen, en kijken ze vooruit naar nieuwe uitdagingen. Ook de begeleiding van jong atletiektalent, hun bewondering voor internationale toppers en de werking van de atletiekfederatie komen uitgebreid aan bod. Met op het einde een verrassende primeur. “Ja, ik sta heel dicht bij deelname aan de Olympische Spelen”, vertelt polsstokspringer Ylio Philtjens. Voor Limburg Vandaag namen beide atleten de tijd voor een uitgebreid interview.

Rudi De Cock

Beelden © LS /EVL

Lotte Smets Tact
Bron: Limburg Vandaag
Ylio Lotte 12
Bron: Limburg Vandaag

Limburg Vandaag (LV): Ylio, Mensen kennen je misschien van je prestaties polstokspringen, maar vertel eens wat meer over jezelf

Ylio Philtjens: “ Ik ben twintig jaar en woon in Jeuk, in de omgeving van Gingelom. Ik ben vooral bezig met polsstokspringen en probeer alles te doen om me zo goed mogelijk op die sport te kunnen richten. Ik moet natuurlijk ook werken. Momenteel ben ik actief bij Defensie als topsportatleet.”

LV: Naast jou zit Lotte Smets. Welkom!

Lotte Smets: “ Dank je wel. Ik ben 24 jaar en doe aan speerwerpen. Daarnaast ben ik heel actief als coach, zowel in de meerkamp als in de sprint. Ik ben jeugdtrainer bij TACT Sint-Truiden en begeleid ook competitieve atleten.”

LV: Ylio, jij bent net als Lotte aangesloten bij TACT, de atletiekclub uit Sint-Truiden. Hoe ben jij daar terechtgekomen?

Ylio: “ Ik heb altijd bij andere clubs getraind, vaak wat verder van huis, afhankelijk van waar ik op dat moment trainde. Intussen train ik in Nederland. Mijn papa is trainer bij TACT en hij stelde voor om naar de club te komen. Hij zei dat het er gezellig was: klein, maar fijn. Zo ben ik bij TACT terechtgekomen. Daar heb ik tot nu toe nog geen spijt van gehad.”

LV: Lotte, jij bent bij TACT niet alleen speerwerpster, maar ook coach.

Lotte: “ Dat klopt. Ik geef jeugdtraining en begeleid competitieve atleten. Tijdens de jeugdtrainingen komen alle atletiekdisciplines aan bod. We vinden het belangrijk dat jonge atleten zich breed ontwikkelen en verschillende onderdelen leren kennen. Vanaf ongeveer veertien jaar kunnen ze meer gericht kiezen. Sommigen gaan richting sprint, anderen kiezen voor de middellange of lange afstand, terwijl er ook atleten zijn die zich verder toeleggen op de meerkamp. Zelf begeleid ik vooral de sprintgroep.”

Lotte als coach (links) met haar jonge atleten bij TACT in Sint-Truiden

Lotte Coach En Ploeg
Bron: Limburg Vandaag

LV: In de media gaat het vaak over voetbal en wielrennen. Hoe ervaren jullie dat als atleten?

Ylio: “ Voetbal trekt nu eenmaal veel media-aandacht. Er zijn grote merken en veel geld mee gemoeid, waardoor de sport uitgebreid wordt uitgezonden. Atletiek is minder bekend en er investeren minder grote merken in. Daardoor komt onze sport ook minder vaak in beeld.”

Lotte: “ Ik vind het jammer dat het altijd dezelfde sporten zijn die aandacht krijgen. Vooral voetbal, maar ook wielrennen komt uitgebreid aan bod. Atletiek is nochtans een heel mooie sport. Daarom is het fijn dat we met dit interview opnieuw wat aandacht kunnen vragen voor onze discipline.”

LV: Jullie hebben allebei de kans gekregen om op mooie podia te staan, onder meer tijdens de Memorial Van Damme en op internationale kampioenschappen. Ylio, het outdoorseizoen zit erop. Je hebt de voorbije maanden mooie prestaties neergezet. Klopt het dat je bijzonder tevreden mag terugblikken?

Ylio: “ Absoluut. Het was een fantastisch seizoen waarin ik heel wat stappen vooruit heb gezet en mooie wedstrijden heb kunnen afwerken. Dat is extra bijzonder omdat de indoorperiode vol problemen zat. Toch heb ik daarna de klik kunnen maken en een heel succesvol outdoorseizoen beleefd.”

LV: Wat liep er tijdens de indoorperiode precies mis?

Ylio: “ In augustus vorig jaar nam ik deel aan het EK voor junioren, waar ik derde werd. Daarna ben ik twee à drie weken op vakantie geweest met mijn familie en ben ik ook met Lotte nog even weggeweest. Toen ik opnieuw begon te trainen, kreeg ik plots hevige pijn aan mijn enkel. Ik kon op een bepaald moment zelfs niet meer wandelen. Die enkel had ik in 2022 al gebroken tijdens het polsstokspringen en hij was nooit meer helemaal honderd procent geweest. Ik nam de trein naar huis en toen ik daar mijn broek en sokken uittrok, zag ik dat mijn enkel enorm gezwollen was. Hij was blauw en paars, bijna alle kleuren van de regenboog. Daarna heb ik maanden met die blessure gesukkeld. Soms kon ik twee trainingen afwerken, waarna de pijn opnieuw begon. Vervolgens moest ik weer rusten en opnieuw proberen op te bouwen. Ongeveer een maand voor mijn eerste indoorwedstrijd kon ik eindelijk weer voluit trainen. Die wedstrijd verliep bijzonder goed: ik sprong 5,47 meter, terwijl mijn vorige indoorrecord op 5,32 meter stond. Na die wedstrijd kreeg ik echter opnieuw twee weken last van mijn enkel. Uiteindelijk bleek het om een sinus-tarsi-syndroom te gaan, een probleem ter hoogte van een ruimte in de enkel waar onder meer zenuwen en andere structuren betrokken kunnen zijn.”

Ylio Lotte 8
Bron: Limburg Vandaag
Ylio Lotte 20
Bron: Limburg Vandaag
Ylio Erik Van Leeuwen
Bron: Limburg Vandaag

LV: En dan volgde de eerste outdoorwedstrijd in Kroatië.

Ylio: “ Ja, daar sprong ik 5,63 meter. Dat was fantastisch. Vanaf dat moment ging het steeds beter en begon ik ook constanter te springen. Ik denk dat ik tijdens het hele seizoen maar twee wedstrijden onder 5,60 meter ben gebleven. Voor mij was het dus een bijzonder geslaagd seizoen.”

LV: Was dit de grote sprong voorwaarts, of in jouw geval de grote sprong omhoog?

Ylio: “ Ik denk dat die vooruitgang al langer zat te wachten, maar dat ze er door alle problemen niet uitkwam. Nu is die sprong eindelijk gemaakt. Ik kan meedoen met de grote mannen en dat is natuurlijk heel leuk.”

LV: Je stond als twintigjarige in de finale van het EK in Birmingham en eindigde als tiende van Europa. Hoe was het om plots tussen die absolute top te staan?

Ylio: “ Dat is geweldig. Je bevindt je plots tussen atleten die je al jaren op televisie ziet. En dan merk je dat die mannen ook gewoon vriendelijk tegen je zijn en een praatje met je maken. In de wedstrijd zelf zijn de sprongen in principe dezelfde als tijdens de rest van het seizoen. Je moet gewoon je eigen wedstrijd blijven doen en proberen hetzelfde uit te voeren.”

LV: En hoe kijk jij terug op jouw outdoorseizoen?

Lotte: “ Ik ben heel tevreden. Mijn niveau is natuurlijk anders dan dat van Ylio, maar ik heb opnieuw een heel goed seizoen achter de rug. Vorig jaar vertelde ik hier ook al dat ik mijn beste seizoen tot dan toe had beleefd. Dit jaar heb ik opnieuw vooruitgang geboekt. Als atleet is het heel belangrijk dat je blessurevrij blijft. Dan kun je je sport met meer plezier beoefenen en krijg je ook de kans om je vooruitgang te tonen. Dit seizoen heb ik de grens van 45 meter doorbroken, iets waar ik al heel lang van droomde.”

LV: Om precies te zijn: 45,09 meter.

Lotte: “ Dat klopt. Daar ben ik heel blij mee.”

Lotte 3 Close
Bron: Limburg Vandaag
Lotte 4 Close
Bron: Limburg Vandaag
Lotte 5 Close
Bron: Limburg Vandaag
Lotte Close Up
Bron: Limburg Vandaag

LV: Je behaalde ook een mooie plaats op het Belgisch kampioenschap.

Lotte: “ Ja, ik ben daar derde geworden. Dat was een mooie prestatie en ik was er heel tevreden mee.”

LV: Lotte, je coacht bij TACT een groep jonge atleten. Welke leeftijd begeleid je?

Lotte: “In de competitiegroep beginnen we ongeveer vanaf veertien jaar. Intussen zitten er ook senioren in de groep, tot ongeveer 21 jaar. Dat is dus een behoorlijk groot leeftijdsverschil. Toch hebben die atleten veel aan elkaar. Uiteindelijk streven ze allemaal hetzelfde doel na: beter worden op hun eigen niveau.”

LV: Je hebt zelf jarenlang atletiek beoefend. Helpt die ervaring je als coach?

Lotte: “Zeker. Ik heb mijn hele leven atletiek gedaan en daarnaast de nodige coachopleidingen gevolgd. Als je zelf hebt ervaren wat een atleet meemaakt, kun je bepaalde zaken soms net iets beter uitleggen dan wanneer je nooit zelf in die sport hebt gestaan. Het gaat heel goed met onze groep. We hebben de voorbije maanden verschillende mooie momenten beleefd.”

Een onvergetelijke ervaring op de Memorial Van Damme

Koning Boudewijnstadion
Bron: Limburg Vandaag

LV: Ik vermoed dat jullie deelname aan de Memorial Ivo Van Damme in het Koning Boudewijnstadion een bijzonder gevoel gaf?

Lotte: “Zeg dat wel. Met het gemengde 4×400-meterestafetteteam hebben we inderdaad deelgenomen aan de Memorial Van Damme. De ploeg bestond uit Lianne Jans (foto, rechts), Guinevere Cruyts, Kobe Gaublomme en Tijn Gaublomme. Het was geen eenvoudige voorbereiding, want normaal zou Amaury Bellen lopen, maar die raakte op het laatste moment geblesseerd. Uiteindelijk heeft Tijn toch deelgenomen, hoewel ook hij met een blessure kampte. Hij wilde aan ongeveer zeventig procent van zijn maximale snelheid lopen om het team die ervaring niet te ontnemen. Voor hem was het echt een kinderdroom om daar aan de start te staan. Het was dus bijzonder fijn dat ze die wedstrijd uiteindelijk met z’n vieren konden afwerken. Bovendien verbeterden ze hun persoonlijk record én het clubrecord van TACT. Ze waren ongeveer drie seconden sneller dan hun vorige record. Dat hadden we vooraf echt niet verwacht. Het was een prachtig einde van het seizoen.”

LV: Het regende records want de week voordien waren jullie op het Belgisch Kampioenschap ook al opvallend aanwezig.

Lotte: “Inderdaad, op dat Belgisch kampioenschap voor junioren en beloften werd Guinevere Cruyts Belgisch kampioen op de 400 meter vlak. Dat was een mooie beloning voor haar seizoen. Net als Ylio heeft ze het niet gemakkelijk gehad, onder meer door gezondheidsproblemen. Het was fijn dat ze haar seizoen op die manier kon afsluiten. Kobe nam eveneens deel aan dat kampioenschap. Hij behaalde geen record of ereplaats, maar als eerstejaarsbelofte was het een waardevolle ervaring die hij in de rest van zijn carrière kan meenemen. Een week eerder vond het Belgisch kampioenschap voor cadetten en scholieren plaats. Daar kwamen Lianne en Amaury aan de start. Beiden zijn eerstejaarsscholier. Lianne behaalde de Belgische titel op de 400 meter vlak in een knappe tijd van 55 seconden. Amaury nam deel aan de 400 meter horden en wist eveneens een finaleplaats te bemachtigen. Voor zulke jonge atleten zijn dat bijzonder sterke prestaties.”

LV: Zijn er nog andere talenten die je graag in de kijker zet?

Lotte: “In onze groep traint ook Margot Vanspauwen. Zij nam deze keer niet deel aan de kampioenschappen, maar maakt wel deel uit van dezelfde trainingsgroep. Daarnaast zijn er nog heel wat jonge atleten, onder wie Blanche, Louis, Jarne en Jenne. Zij zijn iets jonger, maar wie weet staan ook zij ooit op die kampioenschappen.”

LV: Je praat met veel enthousiasme over je atleten. Blijf je hen coachen?

Lotte: “Absoluut. Ik vind het ontzettend leuk en haal er veel voldoening uit. Dat blijf ik zeker doen.”

Grote voorbeelden: Mondo Duplantis en Nafi Thiam

Duplantis
Bron: Limburg Vandaag
Nafi
Bron: Limburg Vandaag

LV: Ylio, jij bent zelf aan het groeien als polsstokspringer, maar je kijkt ook op naar een van de grootste namen in de atletiek: Mondo Duplantis. Vertel eens.

Ylio: “Sinds ik met polsstokspringen ben begonnen, kijk ik naar hem op. Hij is niet zo heel veel ouder dan ik. Toen ik negen was, was hij zelf nog maar ongeveer vijftien jaar, maar hij sprong toen al op wereldniveau. Zijn verhaal is indrukwekkend. Hij begon op vierjarige leeftijd met polsstokspringen en heeft zich vrijwel volledig op die discipline gericht. Hij heeft een eigen techniek ontwikkeld en blijft wereldrecords verbeteren. Hij heeft op verschillende leeftijden records gevestigd. Het is bijzonder om te zien hoe iemand zich zo blijft ontwikkelen. Natuurlijk wil je als jonge atleet zelf ook zo ver geraken. Ik ben momenteel goed bezig en heb het Belgische U23-record in handen. Maar een wereldrecord blijft iets om naar te streven.”

LV: Heb je hem al ontmoet?

Ylio: “Ja, op het EK heb ik hem gezien. Ik kende hem voordien ook al een beetje. Af en toe stuur ik hem een berichtje en soms antwoordt hij. We hebben zelfs ooit eens gebeld. Dat was eigenlijk heel grappig. Als negenjarige keek ik naar hem op een scherm, en nu kan ik met hem praten. Het is bijzonder dat je op die manier contact kunt hebben met zulke grote atleten.”

LV: Lotte, heb jij ook een sportidool?

Lotte: “Sinds mijn kindertijd kijk ik enorm op naar Nafi Thiam. Vroeger deed ik zelf meerkamp en zij was echt mijn grote idool. Ze is drievoudig olympisch kampioene en was lange tijd bijna onklopbaar. Momenteel gaat het wat minder vlot, maar ik vind het bijzonder dat ze blijft doorgaan. Ze heeft aangekondigd dat ze wil blijven trainen met het oog op de Olympische Spelen van Los Angeles in 2028. Op die leeftijd en met zo’n lange carrière is dat niet vanzelfsprekend. Ik vind het mooi dat ze zich blijft inzetten, ook wanneer het parcours moeilijker wordt.”

LV: Je hebt haar ook persoonlijk ontmoet.

Lotte: “Klopt! In 2024 was ik voor mijn universitaire opleiding op buitenlandse stage in Zuid-Afrika. Daar heb ik haar ontmoet en mocht ik trainingen van haar en haar coach volgen. Dat was een heel leerrijke ervaring.”

De stem van de atleet moet gehoord worden

LV: Nafi Thiam heeft zich ook uitgesproken over problemen die achter de schermen in de atletiekwereld spelen. Wat vind jij daarvan?

Lotte: “Het is een complexe problematiek waarover de voorbije tijd veel in het nieuws is geweest. Ik ken niet alle details, maar ik vind het belangrijk dat atleten zulke zaken durven aankaarten. Veel mensen zwijgen liever. Wanneer iemand zich toch uitspreekt, kan dat een grote stap zijn.”

LV: Misschien is niet iedereen mee. Kun je concreter uitleggen over welke problematiek het gaat?

Lotte: “Binnen de Vlaamse Atletiekliga is er discussie geweest over de manier waarop topsport georganiseerd wordt. Dat zorgt voor onrust en onzekerheid bij atleten, zeker wanneer ze zich op een belangrijk kampioenschap voorbereiden. Veel atleten laten zulke situaties passeren. Nafi heeft zich er wel tegen uitgesproken. Ze heeft duidelijk gemaakt dat bepaalde zaken moeten veranderen, omdat ze anders een negatieve invloed hebben op de atleten. Het is jammer dat een situatie zo ver moet komen voordat er verandering mogelijk wordt.”

LV: Ylio, hoe kijk jij daarnaar vanuit het polsstokspringen?

Ylio: “Het gaat om de werking van de Vlaamse Atletiekliga en de manier waarop topsport georganiseerd wordt. Er is een periode geweest waarin sterk werd ingezet op centralisatie, waarbij atleten in Gent moesten trainen onder coaches van de federatie. Maar volgens mij werkt dat niet voor iedereen. Elke atleet heeft zijn eigen weg en zijn eigen manier van werken. Je kunt niet zomaar zeggen dat iemand alleen ondersteuning krijgt als die op één bepaalde plaats traint. Er zijn atleten die daardoor het gevoel krijgen dat ze geen andere keuze hebben. Ik vind het belangrijk dat ze hun eigen traject kunnen volgen. Het is goed dat mensen zoals Nafi en Michael Obasuyi zulke zaken durven uitspreken. Er zijn ongetwijfeld nog anderen die hetzelfde denken, maar het niet altijd durven zeggen.”

LV: Heeft dat intussen iets veranderd?

Lotte: “Er is een atletencommissie opgericht die de belangen van atleten moet vertegenwoordigen. Het doel is om problemen bespreekbaar te maken en te vermijden dat zulke situaties zich in de toekomst opnieuw voordoen. Er zitten bekende namen in de commissie, zoals Pauline Couckuyt en Alexander Doom. Tegelijk vind ik het positief dat ook minder bekende en jongere atleten betrokken worden. Het is belangrijk dat niet alleen de absolute top, maar ook atleten op nationaal niveau hun stem kunnen laten horen.”

Ylio: “We moeten afstappen van een mentaliteit die nog uit vijftig jaar geleden stamt. We leven nu en moeten kijken naar wat atleten vandaag nodig hebben. De atleten moeten hun eigen weg kunnen volgen. Daarom vind ik die commissie een goede zaak. Wij kunnen bij hen terecht en zij kunnen onze bezorgdheden bij de federatie aankaarten.”

De mythe van de geleende polsstok

Ylio Lotte 9
Bron: Limburg Vandaag

LV: Er is nog een bijzonder verhaal, Ylio. Dat van de geleende polsstok. Je sprong de EK-limiet van 5,70 meter, maar je gebruikte daarvoor niet eens je eigen materiaal.

Ylio: “Dat klopt. Ik had mijn eigen polsstokken, maar polsstokken bestaan in verschillende lengtes, gewichten en stijfheden. Omdat ik zo snel vooruitging, had ik op een bepaald moment geen stokken meer die geschikt waren voor mijn niveau. Daarom had ik nieuwe besteld in Amerika. Alleen bedraagt de levertijd drie tot zes maanden. Dat was dus niet meteen een oplossing.”

LV: Dan moest je op zoek naar een andere stok?

Ylio: “Bij polsstokspringen werk je met verschillende stijfheden, die worden uitgedrukt in flexwaarden. Hoe lager de flexwaarde, hoe stijver de stok. Omdat mijn eigen stokken niet meer geschikt waren, kwam ik in contact met de club van Arnaud Art, de voormalige Belgische recordhouder. Zijn trainer was aanwezig en vroeg of ik een stok nodig had. Ik vertelde dat ik er geen geschikte meer had. Hij stelde voor om in de garage te gaan kijken, waar nog polsstokken van Arnaud lagen. Dus zijn we midden in de wedstrijd samen naar de garage gegaan. We hebben daar ongeveer een kwartier gezocht. Uiteindelijk vonden we een hele reeks stokken die geschikt leken.”

LV: Dat lijkt me niet ideaal vlak voor een belangrijke sprong.

Ylio: “Inderdaad want je wil tussen je sprongen door rustig kunnen blijven. Je wilt niet moeten stressen over het materiaal. Je bent gewend aan je eigen stokken. Je weet hoe ze buigen en hoe ze reageren. Bovendien kan een klein beschadigd plekje ervoor zorgen dat een stok breekt. Met het materiaal van iemand anders springen, vraagt dus ook mentaal wat aanpassing. Toch was ik het intussen gewend. Tijdens het seizoen heb ik vaker met geleende stokken gesprongen: in Luik met Italiaanse stokken, in Leuven met stokken van een Nieuw-Zeelandse atleet en ook in Kroatië.

LV: Hoe is het verhaal uiteindelijk afgelopen?

Ylio: “Na de wedstrijd heb ik contact opgenomen met Arnaud. Ik vertelde hem dat ik twee weken later naar het EK zou vertrekken en vroeg of ik zijn stokken mocht gebruiken. Hij zei dat ik ze mocht meenemen, omdat hij ze zelf niet meer gebruikte. Zo heb ik uiteindelijk een mooie reeks stokken ter beschikking gekregen. Intussen is ook een van mijn bestelde stokken aangekomen, maar die ligt nog in Nederland. Daar moet ik dus nog om gaan. Polsstokken kosten veel geld. Als ik de stokken van Arnaud mag blijven gebruiken, is dat natuurlijk mooi meegenomen.”

Het Olympisch verhaal zit er aan te komen

Ylio2 Erik Van Leeuwen
Bron: Limburg Vandaag

LV: Dan liggen er misschien nog hogere sprongen in het verschiet…

Ylio: “Dat hoop ik natuurlijk! Vanaf 1 januari 2027 zijn de limieten bekend en open voor de Olympische Spelen in 2028. Ik zit daar nu een paar centimeter vanaf. En dat is toch die kinderdroom die dan gaat uitkomen, hopelijk. Het is de bedoeling van dit jaar die limieten springen in de outdoor. We hebben een WK op de planning, dus we gaan sowieso hoog moeten springen. En dan hebben we meteen in één keer alles afgevinkt, denk ik. Eerst moet ik mijn periode bij Defensie goed doorkomen. Ik heb nog enkele weken te gaan en hoop daar zonder problemen door te komen. Daarna moet ik opnieuw de technische trainingen opbouwen. Ik zal tijdens die periode misschien wat minder kunnen werken aan de opbouw, maar de wedstrijden beginnen pas in januari. Er is dus nog tijd. Ik wil waarschijnlijk deelnemen aan wedstrijden in Frankrijk, waar de wedstrijden van de Perche Elite Tour interessant zijn om wedstrijdritme op te doen. Ook in Duitsland zijn er enkele grote wedstrijden waar ik naar kijk. Voor de indoorperiode zijn er nog enkele wedstrijden zoals in Valencia. Het belangrijkste is dat ik goed blijf trainen en verder kan bouwen op het afgelopen seizoen.”

LV: Lotte, hoe ziet de indoorperiode eruit voor jou en de jongeren die je coacht?

Lotte: “Het is een wat moeilijkere periode. Het is koud, het wordt vroeg donker en veel mensen hebben minder energie en motivatie. Wij trainen outdoor en beschikken in Sint-Truiden niet over een indoorpiste. Voor wedstrijden trekken onze atleten naar Heusden-Zolder, Louvain la Neuve of Gent. Daar kunnen ze tijdens de winter een aantal indoorwedstrijden afwerken. Daarnaast zijn er de gebruikelijke kampioenschappen, zoals het Vlaams en het Belgisch kampioenschap. Daar hopen onze atleten uiteraard aan deel te nemen. Toch liggen de belangrijkste doelen voor onze groep vooral in het outdoorseizoen. Dan zijn er meer wedstrijden en kampioenschappen en hebben we meer tijd om naar bepaalde prestaties toe te werken.”

LV: Welke doelen zijn dat?

Lotte: “Met ons estafetteteam hopen we op een Belgische medaille op de 4×400 meter gemengd. We zouden ook heel graag opnieuw naar de Memorial Van Damme gaan, als die mogelijkheid er is. Voor Lianne Jans zou deelname aan het European Youth Olympic Festival (EYOF) een bijzonder mooi doel zijn. Dat is een internationaal multisportevenement voor jonge atleten onder de achttien jaar. Daarvoor moet ze eerst de gevraagde limiet behalen. Die is nog niet bekend, dus dat zullen we pas later weten. Voorlopig is het vooral een kwestie van zo goed mogelijk trainen en afwachten welke tijd nodig zal zijn. Dat zijn enkele van de belangrijkste doelen voor onze groep. We hopen dat de atleten zich verder ontwikkelen en dat we opnieuw mooie prestaties kunnen neerzetten.”

Een sportkoppel dat samen de passie deelt

Ylio Lotte 5
Bron: Limburg Vandaag

LV: Jullie zijn samen op vakantie geweest want jullie zijn een koppel. Praten jullie vaak over atletiek, of proberen jullie de sport ook weleens achter jullie te laten?

Lotte: “We praten er toch vaak over. We leven allebei voor atletiek en het is fijn dat we dezelfde passie delen. Wanneer we in het weekend samen tijd doorbrengen, gaat het regelmatig over atletiek. Ik ga mee naar de wedstrijden van Ylio en hij komt naar mijn wedstrijden. Zelfs wanneer ik alleen moet coachen, komt hij vaak mee om te supporteren. Hij kent de atleten ondertussen ook allemaal. Het is fijn dat we onze vrije tijd op die manier samen met atletiek kunnen doorbrengen, naast alle uren die we zelf op de piste staan om te trainen.”

LV: Hoe kijken ze bij de atletiekclub naar jullie als sportkoppel?

Lotte: “ Volgens mij vinden ze het heel leuk. In het begin leefde het nieuws binnen de club wel sterk, zeker toen het nog niet officieel was. Intussen merken we dat iedereen blij voor ons is. Dat is fijn.”

Ylio: “En we delen allebei dezelfde passie. Dat is een grote meerwaarde.”

We bedanken Ylio Philtjens en Lotte Smets en wensen hen veel succes met de verdere voorbereiding en vooral met alle atletiekdromen die ze nog willen waarmaken!

Bekijk de oorspronkelijke publicatie bij Limburg Vandaag